Jaargang 6, nummer 2, 1999

• Redactie en gastredacteuren.
  Woord vooraf. Blz. 97-98.
• August den Hollander.
  Het Luikse "Leven van Jezus". Een Nederlandse evangeliënharmonie uit de dertiende eeuw. Blz. 99-111.
  (The Middle Dutch text, known as The Liège Diatessaron or the Liège Life of Jesus, has come down to us in a manuscript dating from the last quarter of the thirteenth century (Liège, University Library 437). In 245 chapters, the text provides a continuous story of the life of Jesus, from birth through death to resurrection and glorification. The story is based upon a harmonized version of the texts of the four Gospels. In this Life of Jesus glosses, expositions, and additions have been added to the canonical text of the Bible. The origin of these additions is the subject of vigorous debate, and opinions range from favouring contemporary sources to sources dating back to the early centuries.)
• Geert Warnar.
  "Die donkerheit vercleren". Over de literairhistorische achtergronden van de Middelnederlandse evangeliënharmonie. Blz. 112-126.
  (This article discusses the historical backgrounds of the Middle Dutch Gospel Harmony. Although it is generally assumed that this early Middle Dutch translation of biblical prose was connected to the centres of mysticism in the Low Countries, especially the Benedictine Abbey of Saint-Troud and its abbot Willem, there is no substantial evidence pointing in this direction. The text of the Gospel Harmony itself, its Latin sources and the adaption, with glosses and annotations, in the Liege-manuscript are strong indications that the Harmony should be read in much the same way as Jacob van Maerlants Rijmbijbel: a text to teach the elementary facts of the Gospels. Therefore it seems reasonable to understand the historical background of the Gospel Harmony within the context of the school.)
• August den Hollander en Ulrich Schmid.
  Middeleeuwse bronnen in het Luikse "Leven van Jezus". Blz. 127-146.
  (In the early 1920s D. Plooij developed an influential hypothesis concerning the sources of the Liège Leven van Jezus. He held that the text had been translated from an Old-Latin Harmony, in its turn translated directly from a Syriac text unaffected by the standard medieval Vulgate-type harmony (Codex Fuldensis), and thus ultimately reaching back to the primitive Diatessaron of Tatian. Plooij's hypothesis was challenged by C.C. de Bruin, who pointed to medieval exegetical sources for the Dutch text; unfortunately he never did publish a study to support his view. The present article is intended to fill that gap by confronting the Dutcj text with the medieval Biblia cum Glossa Ordinaria. Two types of evidence are examined more closely: (a) elements from the Dutch text that are already in the Liège manuscript identified as belonging to exegetical sources, and (b) elements from the Dutch text identified by Plooij explicitly as primitive Old Latin/Diatessaron readings. For both groups of textual elements the Glossa Ordinaria has proven to be the most important source, thus fully vindicating De Bruin's view. A stratum of primitive Old Latin/Diatessaron readings could not be identified. Moreover, the subgroup of glossed Harmony manuscripts, e.g. Leipzig Universitätsbibliothek 193, is shown to be the closest common denominator for most of the textual peculiarities examined in this article, thus clearly linking the Liège Leven van Jezus to the broad stream of Vulgate Gospel Harmonies.)
• Karina van Dalen-Oskam.
  Jacob van Maerlants "Rijmbijbel" en het Luikse "Leven van Jezus". Blz. 147-165.
  (This paper presents a new analysis of the analogous readings that have been found in the Liège Diatessaron and Jacob van Maerlant's Rijmbijbel (1271), of which the best known error in both is the erroneaus substitution of porter for potter. New insights into the manuscripts of the Rijmbijbel, and into Maerlant's way of translating and adapting his academic Latin source-text (Peter Comestor's Historia Scholastica) to a rhyming Middle Dutch text for a wide audience lead to the conclusion that there is no reason to presume that Maerlant depended on a version of a Middle Dutch diatessaron. Some analogies can be explained by both authors' use of the Vulgate and the Glossa Ordinaria. Other similarities can be attributed to the fact that both authors (who were almost contemporaries) translated analogous readings in their Latin source-text in the same way. For still other parallels, the readings in Maerlant's work can be explained by his wish to present it in verse: his aim was not a literal translation, but a rhyming text which would be true to the facts; for this he used such techniques as variation in word form, synonyms, addition of adverbs etc. For some of these parallels, dependence of the Liège Diatessaron on the Rijmbijbel might be a slight possibility. But because there is some difference in the order in which several episodes in both texts are presented, a connection is very unlikely.)
• E. Kwakkel.
  Nieuwe fragmenten en een oude traditie. Utrecht Catharijneconvent BMH Sj fragm h 70 en de overlevering van de Middelnederlandse evangeliën(harmonie). Blz. 166-190.
  (Fragments of an unknown Middle Dutch gospel harmony have recently been discovered in the library of the Catharijneconvent Museum in Utrecht (shelfmark BMH Sj fragm h 70). The text of the five fragments differs from other extant Gospel Harmonies, and shows that the stemma which has traditionally been accepted will need to be revised. The Middle Dutch translation of the Gospel Harmony, made in the thirteenth century, is based on an already existing Gospel translation, the so called South Netherlandic translation of the New Testament). Further research might well reveal links to other Gospel translations; the article point to the various Middle Dutch Gospel translations that circulated prior to 1400. In the appendix the extant thirteenth and fourteenth century manuscripts and fragments of the Gospels are examined paleographically.)

• J.P. Gumbert.
  Niemare van Lancelote. Blz. 191-193.
  (Bespreking van: Lanceloet, de Middelnederlandse vertaling van de Lancelot en Prose overgeleverd in de Lancelotcompilatie. Pars I. Ed. B. Besamusca en A. Postma, m.m.v. W.P. Gerritsen en J.W. Klein. Hilversum [Verloren] 1997.
• Paul Wackers.
  In een boek zo volgeladen, mist men een, twee themaþs niet?. Blz. 194-197.
  (Bespreking van: Den duytschen Catoen. [...] Ed. A.M.J. van Buuren. Hilversum [Verloren] 1998.)
• Werner Williams-Krapp.
  Zum Stand der niederländischen Hagiographieforschung. Blz. 197-200.
  (Bespreking van: Gouden Legenden, Heiligenlevens en heiligenverering in de Nederlanden (red. A.B. Mulder-Bakker en M. Carasso-Kok). Hilversum [Verloren] 1997.)
• Janny Schenkel.
  ... nemende den wille voor de daet ende tdeel voor al.... Blz. 201-204.
  (Bespreking van: Ambrosius Zeebout, Tvoyage van Mher Joos van Ghistele. Ed. R. Gaspar. Hilversum [Verloren] 1998.)
• Wim van Anrooij.
  Karel de Grote en de strijd tegen de heidenen in Spanje. Blz. 204-208.
  (Bespreking van: Die salighe ende schoone hystorie vanden strijde des lants van Spaengien. Een Middelnederlandse vertaling van de Kroniek van Pseudo-Turpijn [...]. Ed. J. Tigelaar. Groningen [Passage] 1998.)
• J. Hoeksema.
  De grammatica speculativa van Duinhoven. Blz. 209-213.
  (Bespreking van: A.M. Duinhoven, Middelnederlandse syntaxis synchroon en diachroon. Delen 1 en 2. Leiden 1988 en Groningen 1997.)
• A.M. Duinhoven.
  De recensio minor van Hoeksema. Blz. 213-217.
  (Repliek op bovenstaande bespreking.)

Jaargang 6, nummer 1, 1999

• Katrien Heene.
  Ad sanguinis effusionem. Automutilatie en gender in middeleeuwse heiligenlevens. Blz. 1-22.
  (By analysing a corpus of saints' lives from the 12th and 13th century Low Countries, this article argues that "self mutilation" has been viewed as typically female in the context of avoiding marriage and marital sexuality and of serving as an instrument for the divine. Yet, "self mutilation" is used by men as well as women for many other, common reasons and for both it seems to imply a similar morally dualistic attitude towards the sinful, human body. The fact that "self mutilation" plays also a role in the life of men viz. illiterate semi- religious and lay-converts, demonstrates that it is an important element of the road to sanctity for all those who, because of gender or status, do no belong to the intellectual and religious elite.)
• E. Kwakkel.
  Ouderdom en genese van de veertiende-eeuwse Hadewijch-handschriften. Blz. 23-40.
  (The manuscript tradition of the Brabantine mystic Hadewijch had an earlier start than is commonly believed. This conclusion is based on research of the fourteenth-century manuscripts. Paleographical evidence shows that both ms. Brussels, Royal Library 2879-80 and the sixth booklet of ms. Paris, Bibliotèque Mazarine 920 date from the second quarter of the fourteenth century. A codicological study of the manuscripts indicates that the Mengeldichten 1-16 (by Hadewijch) and the Mengeldichten 17-29 are from different origin.)
• J. Reynaert.
  De verborgen zijde van de middeleeuwse kopiist. Over de functie en de samenstelling van het Geraardsbergse handschrift. Blz. 41-52.
  (Le manuscrit Bruxelles, Bibliothèque Royale 837-845 contient une série de 89 textes en moyen-néerlandais. Cette collection est curieusement disparate, tant du point de vue de la longueur des textes (de 2 à 711 vers) qu'en ce qui concerne leur contenu: il s'agit de moralisation profane et religieuse, de catéchèse, d'itinéraires de pèlerinage, d'inscriptions (murales) à usage domestique et religieux, mais aussi de textes vraiment `littéraires', entre autres d'une longue pièce en vers sur les `Neuf Preux'. La présence de quelques textes de caractère typiquement `pastoral' (sur les oeuvres de miséricorde, la préparation à la confession et les bonnes raisons d'assister à la messe) ont donné lieu à l'hypothèse que le compilateur aurait été un curé de paroisse intéressé également à la littérature et à la moralisation profane. Cette hypothèse nous semble insuffisante. Nous pensons qu'il s'agit plutôt d'une collection de textes à l'usage d'un copiste, plus particulièrement de textes qui se prêtent à être copiés individuellement comme inscriptions sur objets, murs, écriteaux, feuilles séparées etc. En ce qui concerne les textes très courts de caractère gnomique ou pratique cette conclusion s'impose d'elle-même. Mais nous croyons pouvoir démontrer que les textes plus longs et de contenu beaucoup plus complexe ont également pu fonctionner de cette façon.)
• Hans Kienhorst.
  Een reis zonder wederkeer. Opmerkelijke notities in handschrift Oxford, Bodleian Library, Can. misc. 278. Blz. 53-70.
  (Ms. Oxford, Bodleian Library, Can. misc. 278 consists of three short manuscripts, probably all originating in Bruges in the late fifteenth century. They contain religious and didactic literature in Latin, Middle-Dutch and French, or in a combination of two of these languages. The second manuscript, dated 17th February 1467, contains an owners-note indicating that it belonged to Jan van Hersvelt, a merchant from Bruges, living in the Krom Genthof. His daughter, Barbara van Vlaenderberch, was married to Willem Moreel; Hans Memlinc painted a double portrait of the married couple.
  The three manuscripts are preceded by a quire describing an itinerary from Bruges to Venice, followed by the route from Venice to Rome and vice-versa. Further, the same person recorded in this notebook two pages of a vade-mecum for pilgrims in the Holy Land. These notes were entered on August 9, 1470, while the route- descriptions are dated Bruges, August 18, 1468.
  This article adresses the question of why these manuscripts travelled from Bruges to Venice already during the fifteenth century, and stayed there until 1817, when the Bodleian acquired it as one item in the purchase of a great part of the manuscript collection of Matteo Luigi Canonici. A possible answer lies in the interests of the trading-firm of Jan van Hersvelt in Venice and Rome.)
• Naar aanleiding van:
  • Amand Berteloot. Van hervormer-avant-la-lettre tot geleerde taalvirtuoos [n.a.v. Karina van Dalen-Oskam. Studies over Jacob van Maerlants Rijmbijbel. Hilversum 1997]. Blz. 71-74.
  • Martine de Bruin. Hokjesgeest en erotische liederen [n.a.v. Gaby Herchert. "Acker mir mein bestes Feld". Untersuchungen zu erotischen Liederbuchlieder des späten Mittelalters. Mit Wörterbuch und Textsammlung. Münster usw. 1996]. Blz. 74-76.
  • Koen Goudriaan. Bijbelverhaal voor iedereen' [n.a.v. M.K.A. van den Berg. De Noordnederlandse historiebijbel. Een kritische editie met inleiding en aantekeningen van Hs. Ltk 231 uit de Leidse Universiteitsbibliotheek. Hilversum 1998]. Blz. 77-82.
  • E. Kwakkel. De Middelnederlandse kloostercultuur in 1300 en enige handschriften [n.a.v. K. Stooker en Th. Verbeij. Collecties op orde. Middelnederlandse handschriften uit kloosters en semi-religieuze gemeenschappen in de Nederlanden. Leuven 1997]. Blz. 82-86.
  • Elsa Strietman. Het boecken maken en heeft gheen eynde [n.a.v. Mariken van Nieumeghen & Elckerlijc. Zonde, hoop en verlossing in de late Middeleeuwen. Vertaald door Willem Wilmink. Met een inleiding en een teksteditie door Bart Ramakers. Amsterdam 1998]. Blz. 86-89.
  • Ulrike Zellmann. Mittelalterliche Verständigungslandschaften [n.a.v. Rita Schlusemann und Paul Wackers (Hg.). Die spätmittelalterliche Rezeption niederländischer Literatur im deutschen Sprachgebiet. Amsterdam enz. 1997]. Blz. 89-96.

Jaargang 5, nummer 2, 1998

• Herman Brinkman, Hans van Dijk en Janny Schenkel.
  Ten geleide. Blz. 97.
• Herman Brinkman.
  Het Comburgse handschrift en de Gentse boekproductie omstreeks 1400. Blz. 98-113.
  (This article considers the conditions under which books were produced in Ghent around 1400 and the following decades. The question is raised to what extent the so-called 'Comburg- manuscript (Stuttgart, Württembergische Landesbibliothek, Cod. poet. et phil. 2-o-22) may have originated there. Special attention is given to the workshop of the scribe and book-trader Jan de Clerc, as well as to the activities of the Ghent poet Everaerd Taybaert. A number of public scribes, united in the course of the fifteenth century in the corporation called 'ghesellen van den Ringhe' appear to have been active in the production of literary texts.)
• Janny Schenkel.
  Tekstcollecties: willekeurig of weloverwogen? Een verkenning naar aanleiding van de 'Comburg-collectie'. Blz. 114-159.
  (The Comburg manuscript is a composite volume, with six parts. Five of these six parts contain more than one text. This article deals with the question whether the content of each of these six parts exhibits coherence, or results merely from chance. In order to answer this question, I have, for each separate text, examined the textual tradition in other manuscripts. In this way one sees in what other contexts the textst from the Comburg manuscript appear. From this it emerges that the textual cohesion of each of the six parts of the Comburg manuscripts is not always obvious, but that - when considered as a group - the combination of the six parts indeed shows coherence.)
• Jos A.A.M. Biemans.
  Hand I: kopiist of bezitter? Suggesties vanaf de zijlijn. Blz. 160-171.
  (In the new edition of the texts in 'Comburgþ, Hand I is more or less considered a copyist and corrector. The question is raised, whether Hand I should be recognised as that of an owner of several manuscripts in 'Comburgþ. In addition, one cannot exclude the possibility that he was not only the owner of these sections, but also commissioned these manuscripts.)
• Willem Kuiper.
  De filoloog als patholoog-anatoom. Blz. 172-180.
  (This contribution focuses on a set of three medieval manuscripts purchased at an auction sale in The Hague by the 18th century Dutch philologist Balthazar Huydecoper. Two of them - Leiden, University Library, Ltk. 191 and 195 - are convolutes which contain 6 (Ltk. 191) and 2 (Ltk. 195) Dutch manuscripts. User traces and identical sewing patterns reveal that (some of) these manuscripts must have been in one hand before AD 1400.
  The second manuscript in Ltk. 191 is Diederic van Assenede's (Flemish) translation (XIV-3?) of Version I of the Old French romance Floire et Blancefloir. This manuscript consists of an 'old part' and a 'new part', written by another (younger) hand who, considering some open spots and suspect verses, was not always able to read his exemplar. The generally accepted explanation is that the older part somehow got damaged and was copied by the younger hand. Word for word analysis of variant readings due to different dialects of author and copiists does not confirm this thesis. It is more likely that the newer part was copied from a third manuscript.
  See also text no. 2 in Neder-L: http://www.neder-l.nl/archieven/kuiper/)
• W.P. Gerritsen.
  Het verzamelhandschrift in de litteratuurgeschiedenis. Blz. 182-188.
  (In the historiography of Middle Dutch literature miscellanies are rarely discussed. In many cases, however, the selection and the arrangement of the texts brought together in a miscellany can be shown to have been well-considered. Following the example of recent work on Middle Dutch and Middle High German literature it is argued that Middle Dutch miscellanies deserve to be studied in their own right, as sources of information on the literary 'biotopes' in which the text they contain functioned.)
• H. van Dijk.
  Verzamelhandschriften en literatuurgeschiedschrijving. Verslag van een forumdiscussie. Blz. 189-198.
• Herman Pleij.
  Het Comburgse handschrift bestaat niet (Naar aanleiding van: Het Comburgse handschrift, ed. Herman Brinkman en Janny Schenkel. Hilversum 1997.). Blz. 199-203.
• Reindert van Eekelen.
  Register op de jaargangen 1-5 (1994-1998). Blz. 204-208.

Jaargang 5, nummer 1, 1998

• Clara Strijbosch.
  Niets dan de waarheid? De reisverhalen van Brandaan en Marco Polo. Blz. 1-14.
• F.J. Lodder.
  Spreken of zwijgen? Over schuld en dilemma's in "De Borchgravinne van Vergi". Blz. 15-31.
• Erwin Huizenga.
  Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Flebotomie en hematoscopie in enkele Middelnederlandse traktaten. Blz. 32-57.
• Naar aanleiding van...
  • <Door: B.A.M. Ramakers, op blz. 58-63:> Mireille Vinck-Van Caekenberghe: Een onderzoek naar het leven, het werk en de literaire opvattingen van Cornelis van Ghistele.
  • <Door: W. Waterschoot, op blz. 64-68:> B.A.M. Ramakers: Spelen en figuren. Toneelkunst en processiecultuur in Oudenaarde tussen Middeleeuwen en Moderne Tijd.
  • <Door: Herman Brinkman, op blz. 69-72:> J. Reynaert: Catalogus van de Middelnederlandse handschriften in de bibliotheek van de Universiteit te Gent.
  • <Door: Marie-José Heijkant, op blz. 72-78:> Bart Besamusca & Frank Brandsma (red.): De kunst van het zoeken. Studies over 'avontuur' en 'queeste' in de middeleeuwse literatuur.
  • <Door: Theo Meder, op blz. 78-82:> Dini Hogenelst: Sproken en sprekers. Inleiding op en repertorium van de Middelnederlandse sproke.
  • <Door: Gundolf Keil, op blz. 82-83:> Een nuttelike practijke van cirurgien. Geneeskunde en astrologie in het Middelnederlandse handschrift Wenen, ONB, 2818.
  • <Door: A. Janse, op blz. 84-87:> Wim van Anrooij (red.): De Haarlemse gravenportretten. Hollandse geschiedenis in woord en beeld.
  • <Door: A.G. van Melle, op blz. 88-90:> De Burggravin van Vergi. Een middeleeuwse novelle. Vertaald door Willem Wilmink e.a.
  • <Door: Carla Dauven-Van Knippenberg, op blz. 91-95:> Urban Kusters e.a.: Kulturnachbarschaft. Deutsch-Niederländisches Werkstattgesprach zur Mediävistik.

Jaargang 4, nummer 2, 1997

• Raymond Harper.
  De koster en de Kerkvader. Jacob van Maerlant en de "Stad Gods" van Augustinus van Hippo. Blz. 97-106.
• Veerle Fraeters.
  "Bouc der heimelicheden van mire vrouwen alkemenen". Ideeën van een Middelnederlandse alchemist. Blz. 107-126.
• Mikel M. Kors.
  Een gesprek met afwezigen. Een eerste verkenning en inventarisatie van de Middelnederlandse privé-brief. Blz. 127-141.
• Rob Resoort.
  Nieuwe gegevens rond het "Gedicht tot lof van vroeg trouwen". Blz. 142-154.
• Naar aanleiding van...
  • <Door: Jos A.A.M. Biemans, op blz. 155-157:> Pieter Obbema: De middeleeuwen in handen. Over de boekcultuur in de late middeleeuwen.
  • <Door: Frank Brandsma, op blz. 158-161:> Middeleeuwse Verzamelhandschriften uit de Nederlanden. Congres Nijmegen 14 oktober 1994 en Het Tübingse Sint Geertruihandschrift.
  • <Door: J.P. Gumbert, op blz. 161-162:> Middeleeuwse Verzamelhandschriften uit de Nederlanden. Congres Nijmegen 14 oktober 1994.
  • <Door: Hans Kienhorst, op blz. 163-167:> Het handschrift-Jan Phillipsz. en Herman Brinkman: Dichten uit liefde. Literatuur in Leiden aan het einde van de Middeleeuwen.
  • <Door: Theo Meder, op blz. 168-175:> F.J. Lodder: Lachen om List en Lust. Studies over de Middelnederlandse komische versvertellingen.
  • <Door: Johan Oosterman, op blz. 175-177:> Jelle Koopmans e.a.: Rhetoric - Rhetoriqueurs - Rederijkers.
  • <Door: Catrien Santing, op blz. 178-181:> Herman Pleij: Dromen van Cocagne. Middeleeuwse fantasieën over het volmaakte leven.
  • <Door: Clara Strijbosch, op blz. 181-189:> Gerrit Komrij (samenst.): De Nederlandse poëzie van de twaalfde tot en met de zestiende eeuw in duizend en enige bladzijden.

Jaargang 4, nummer 1, 1997

• Helmut Tervooren.
  Wan si suochen birn uf den buochen. Zur Lyrik Heinrichs von Veldeke und zu seiner Stellung im deutschen Minnesang. Blz. 1-15.
• Bernadette Smelik.
  Uncourtly knights and humiliated damsels in the Lancelot Proper. Blz. 16-26.
• Norbert Voorwinden.
  Die Heilige Familie in einigen Leben-Jesu-Dichtungen des 13. Jahrhunderts. Zum intendierten Publikum im deutschen und niederlaendischen Sprachraum. Blz. 27-41.
• Janny Schenkel.
  Het handschrift-Van Hulthem, het Comburgse handschrift en de scriptoriumhypothese. Blz. 42-59.
• Naar aanleiding van...
  • <Door: Walter Haug, op blz. 60-62:> Clara Strijbosch: De bronnen van 'De reis van Sint Brandaan'.
  • <Door: Mikel M. Kors, op blz. 62-69:> G. Warnar: Het Ridderboec. Over Middelnederlandse literatuur en lekenvroomheid.
  • <Door: Th. Coun, op blz. 70-75:> Paul Wackers e.a.: Verraders en bruggenbouwers. Verkenningen naar de relatie tussen Latinitas en Middelnederlandse letterkunde.
  • <Door: Anja J. de Man, op blz. 75-79:> Yolande Spaans & Ludo Jongen (ed.): Het leven van Lutgard. Bloemlezing uit het Kopenhaagse Handschrift.
  • <Door: Jo Reynaert, op blz. 79-83:> Hadewijch: Visioenen (vert. Imme Dros, inl. en ed. Frank Willaert)
  • <Door: Dirk Coigneau, op blz. 84-93:> Saskia Raue: Een nauwsluitend keurs: aard en betekenis van Den triumphe ende 't palleersel van den vrouwen (1514).
  • <Door: J. Janssens, op blz. 94:> G.H.M. Claassens: De Middelnederlandse kruisvaartromans.
  • <Door: Karin Tilmans, op blz. 95:> Jeanne Verbij-Schillings: Beeldvorming in Holland. Heraut Beyeren en de historiografie omstreeks 1400.

Jaargang 3, nummer 2, 1996

MAERLANT-NUMMER

• Marian Andringa.
  De zwerftocht van een schild. Achtergrond en betekenis van Darius' schild in 'Alexanders Geesten'. Blz. 98-106.
• J.D. Janssens.
  Romeinse legioenen in het werk van Maerlant. Vanaf wanneer kende Maerlant de 'Historia regum Britanniae'? Blz. 107-114.
• Bart Besamusca & Frank Brandsma.
  'Kinder dit was omber waer'. De didactische functie van Jacob van Maerlants 'Graal-Merlijn'. Blz. 115-124.
• Gert de Ceukelaire.
  De leugen als waarheid. Maerlant en de val van Troje. Blz. 125-135.
• Orlanda S.H. Lie.
  Kanttekeningen bij Maerlants berijmde 'Heimelijkheid der heimelijkheden' en de Proza 'Heimelijkheid'. Blz. 136-150.
• R. Jansen-Sieben.
  Maerlants zintuig-kampioenen. Blz. 151-161.
• Ada Postma.
  De berijmde inhoudsopgave van 'Scolastica'. Blz. 162-178.
• J. Reynaert.
  Gespreksvorm, rolverdeling en personages in de 'Martijns'. Blz. 179-190.
• E.A. Overgaauw.
  Een nieuw fragment van Jacob van Maerlants 'Eerste Martijn' (Koblenz, Landeshauptarchiv, Best.701: Nr.262, fol.173R). Blz. 191-196.
• Jos A.A.M. Biemans.
  Het Gronings-Zutphense Maerlant-handschrift. Over de noodzakelijkheid der handschriftenkunde. Blz. 197-219.
• Naar aanleiding van... :
  • <Door: Paul Wackers, op blz. 220-226:> Frits van Oostrom: Maerlants wereld. .
  • <Door: J.H. Winkelman, op blz. 227-237:> Gerard Sonnemans: Functionele aspecten van Middelnederlandse versprologen. Een wetenschappelijke proeve op het gebied van de Letteren.